شعر و ادبیات: شعر دیوار از سهراب سپهری

Translate

شعر دیوار از سهراب سپهری



زخم شب می شد كبود.
در بیابانی كه من بودم
نه پر مرغی هوای صاف را می سود
نه صدای پای من همچون دگر شب ها
ضربه ای بر ضربه می افزود.

تا بسازم گرد خود دیواره ای سر سخت و پا برجای،
با خود آوردم ز راهی دور
سنگ های سخت و سنگین را برهنه پای.
ساختم دیوار سنگین بلندی تا بپوشاند
از نگاهم هر چه می آید به چشمان پست
و ببندد راه را بر حملة غولان
كه خیالم رنگ هستی را به پیكرهایشان می بست.

روز و شب ها رفت.
من بجا ماندم در این سو، شسته دیگر دست از كارم.
نه مرا حسرت به رگ ها می دوانید آرزویی خوش
نه خیال رفته ها می داد آزارم.
لیك پندارم، پس دیوار
نقش های تیره می انگیخت
و به رنگ دود
طرح ها از اهرمن می ریخت.

تا شبی مانند شب های دگر خاموش
بی صدا از پا درآمد پیكر دیوار:
حسرتی با حیرتی آمیخت.

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر