شعر و ادبیات: قطعات کوتاه و زیبای ادبی

Translate

قطعات کوتاه و زیبای ادبی



در میان گونه گونه مرگ ها
تلخ تر مرگی ست، مرگ برگ ها

زان که در هنگامه ی اوج و هبوط
تلخی مرگ ست با شرم سقوط

وز دگر سو٬ خوش ترین مرگ جهان٬
-زانچه بینی٬ آشکارا و نهان-

رو به بالا و ز پستی ها رها
خوش ترین مرگی ست، مرگ شعله ها ...

---------------------------------------

وطن یعنی وطن استان به استان
خراسان ، سیستان ، سمنان ، لرستان

کــویر لوت ، کرمان ، یزد ، ساری
ســپاهان، هگمتانه ، بختیاری

طبس ، بوشهر ، کردستان ، مریوان
دو آذربایجان ، ایلام و گیلان

سنندج ، فارس ، خوزستان و تهران
بلوچستان و هرمزگان و زنجان

وطن یعنی سرای ترک با پارس
وطن یعنی خلیج تا ابد پارس

بهشتی چشم را گسترده درپیش
ابوموسی و مینو ، هرمز و کیش

وطن یعنی همه سازندگی ها
رهایی از تمام بندگی ها

وطن یعنی ز هر ایل و تباری
وطـــن را پاسبانی ، پاسداری...

---------------------------------------

آخر قصه را بردار و با خودت ببر
همان یکی‌ بود و یکی‌ نبود
همان گنبد کبود
را برای من بگذار
در فکر شروعی دوباره ام
من بودم و هنوز کس دیگری نبود..

---------------------------------------

تا اطلاع ثانوی از عشق دم بزن
لطفا بدون فاصله با من قدم بزن!
گاهی به روی پنجره ی کوچکم بخند
گاهی جهان کوچک من را به هم بزن
... خطی به نام عشق به پیشانی ام بکش
یک سرنوشت تازه برایم رقم بزن

---------------------------------------

بنزد من آنکس نکو خواه توست
که گوید فلان چاه در راه توست
هرانکس که عیبش نگویند پیش
هنر داند از جاهلی عیب خویش

---------------------------------------

درون سینه ام دردی ست خونبار
که همچون گریه می گیرد گلویم
غمی ‌آشفته دردی گریه آلود
نمی دانم چه می خواهم بگویم

---------------------------------------

بیا که قصر اهل نخست سست بنیاد است
بیار باد ه که بنیاد عمر بر باد است
نشان عهد و وفا نیست در تبسم گل
بنال بلبل بیدل که جای فریاد است

---------------------------------------

سعدی
کنونت که امکان گفتار هست
بگو ای برادر به لطف و خوشی
که فردا چو پیک اجل در رسد
به حکم ضرورت زبان درکشی

---------------------------------------

لوتـــــیان در ذهن ما خط خورده اند ..
لوتیـــــان عاشق شدند و مرده اند..
کو ســـخاوت؟ کو محبت؟ کو امـــید..
لوتیان زخم رفـــــــاقت خورده اند...

---------------------------------------

از قضـــا روزی اگـــر حاکــــــم ایـــن شـــهر شــــــوم
خـــون صـــد شیـــخ به یک مســـت روا خـــواهم کرد

آنقــــــدر خـــرقه و دستــــــار بگیـــــــــرم از شیــــــخ
فـــرش آن میکـــده هـــا را ز عبـــا خواهـــم کـــــــــرد

واعـــظ از کـــوری چشـــم تو و شیـــخ هـــای دگـــــر
وســـط کعبـــه دو میخـــانـــه بنـــا خواهـــم کــــــــرد

گـــر دهـــد مـــرگ مرا مهلتـــی ای بـــاده خــــــواران
بـــر ســـر هـــر گـــذری میکـــده وا خواهـــم کــــــرد

---------------------------------------

برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
زان پیش که از زمانه تابی بخوریم
کاین چرخ ستیزه روی ناگه روزی
چندان ندهد زمان که آبی بخوریم

((حکیم عمر خیام))

---------------------------------------

بهشت آنجاست که ملایی نباشد
بسیجی با سپاهی مرده باشد
رسولش ساقی و دینش خم می
عبادتگاه آن میخانه باشد

---------------------------------------

خاک خرابات را بستر گورم کنید
آب خرابات را مایه قسلم کنید
یاد من ار میکنی گوشه میخانه کن
مسجد و قرآن و شیخ دور ز این بنده کن

---------------------------------------

به کنج دل ز غم دوست گنجها داريم
تهي مباد از اين گنجها خزانه ما
در اين وکيل و وزير اي خدا اثر نکند
فغان صبحدم و ناله شبانه ما
براي محو تو اي کشور خراب بس است
همين نفاق که افتاده در ميانه ما

---------------------------------------

ما به درگاه تو با بخت سیاه آمده ایم
شکر وصد شکر ز بیراهه به راه آمده ایم
نه پی سیم و زر و ملک و سپاه آمده ایم
نه پی تخت و نه دنبال کلاه آمده ایم
ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم
از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم
عماد خراسانی

---------------------------------------

بر ما گذشت نيک و بد اما تو روزگار
فکری به حال خويش کن اين روزگار نيست!
عماد خراسانی

---------------------------------------

هر که جز پیمانه با من بست پیمانی، شکست
نیست بیجا گر که می بوسم لب پیمانه را
با وجود عشق از من عقل می خواهد فقیه
وای بر آنکس که بوسد دست این دیوانه را
عماد خراسانی

---------------------------------------

دل من حوصــــله کن ، داد زدن ممنــــوع اســت!
کم بکن این گلــه ، فریــــاد زدن ممنــــوع اســت!

شــادی از منظر این قــــوم گنـاهــی‌ست بــزرگ
بـزن آهنگ... ولــی شـــاد زدن ممنــــوع اســت !

---------------------------------------

یک شاخه رز سفید تقدیم تو باد
رقصیدن شاخ بید تقــدیم تـو بــاد
تنها دل ساده ای است دارایی ما
آن هم شب عیـد تقــدیم تـو بــاد

---------------------------------------

جناب سعدی می فرمایند 
گفتی نظر خطاســــت
تو دل می بری رواست ؟!

---------------------------------------

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم.
عشق از ناصر و صبر از کوه کن آموختیم.
گریه از مرغ سحر،خودسوزی از پروانه ها.
صد سرا ویرانه شد تا ساختن آموختیم.

---------------------------------------

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود
بعد دنیا هی پر از آدم شد و این آسیاب گشت و گشت
قرنها از مرگ آدم هم گذشت
ای دریغ , آدمیت برنگشت
قرن ما , روزگار مرگ انسانیت است

---------------------------------------

این تـرازو، گر تـرازویِ خـداسـت ...
این کـژی و نـادرسـتـی از کـجـاسـت !

پروین اعتصامی

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر