شعر و ادبیات: شعر رفیقان از مسعود آذر

Translate

شعر رفیقان از مسعود آذر



رفیقان، من درین بیره به ره وامانده بس دیدم
بسوزد سوز ِ تنهایی که تن ها بی نفس دیدم

ز دست ِتیشه دستان خون ِگُل بر خاک میبارید
چو دست ِ سارق ِگلخانه بر دوش ِعسس دیدم

یکی از جمع ِ ما رفت و یکی افتاده شد امّا
امیرانی فریب الله در عیش و هوس دیدم

به گِرد ِناکسان بیگانه مهمان بود ومن حیران
کسان را دردیار ِخود بسی بی یار وکس دیدم

بسان ِ زوزه میمانست فریادی که میجوشید
نه دادی و نه بیدادی و نه یک دادرس دیدم

همه سر ها بزیر افتاده دلها مرده در حسرت
به جولانگاه ِسیمرغان هزاران خرمگس دیدم

نشستم روی زانو سر گرفتم در گریبانم
بگریم تابه حال خویش کزخویش این عبث دیدم

چو گفتم آنچه نتوان گفت با سوز ِ دل ِ زارم
بناگه سایه ِشیطان به خود چون بازرس دیدم

مرا باخویشتن برد وچو پشت ِ سر نگه کردم
درین آشفته ویرانی خدا را در قفس دیدم

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر