شعر و ادبیات: شعر مادر از امید57

Translate

شعر مادر از امید57



کی بود تو را بزرگ کرد
عمرش رو به پات حروم کرد

کی بود تو رو به پارک برد
واست لا لا یی میگفت

کی بود که وقت بیمار
واست می شد پرستار

کی بود بهت غذا داد
نیناش نا ناش رو یاد داد

کی بود که موی مشکی برای تو سفید کرد
واست عمرشو طلف کرد

کی بود که مر حمت بود
دوای مشکلت بود

کی بود سپر بلات شد
مر حم مشکلات شد

کی بود تی تی تی تی کرد
واست خودشو اسیر کرد

کی بود می گفت لا لایی
پسر خوبم تو خوابی

کی بود می گفت امیدم
نکنی ناامیدم

کی بود بهت غذا داد
امید زندگی داد

کی بود خریدارت بود
مرحم مشکلت بود

کی بود با سختی جنگید
زندگیشو به پات ریخت

کی بود که عاشقونه
می گفتش از زمونه

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر