شعر و ادبیات: شعر غریبه از دکتر مصطفی بادکوبه ای

Translate

شعر غریبه از دکتر مصطفی بادکوبه ای



ای رفته از این ملك به دامان غریبه
افزوده زخود زینت بستان غریبه

بشنو سخن هموطن سوخته دل را
گر نیستم از چشم تو، انسان غریبه

ما نیز غریبیم در این دشت بلاخیز
از سلطه افراطی ایمان غریبه

با سینه پر درد بگویم كه در این ملك
خون می‌چكد از تیغ مسلمان غریبه

آیات الهی چو نوشتند به شمشیر
«الحق لنا» شد همه برهان غریبه

در خاك وطن غیر خودی خوانده مرا نیز
آن مفتی خودخواده  ثناخوان غریبه

روباه چنان خواست كه مادر وطن خویش
گشتیم اسیر دو سه مهمان، غریبه

هر سو كه رود بهر چرا طعمه گرگ است                 
این گله كه دل داده به چوبان غریبه

شاید تو هم ای دوست به جان آمده بودی                   
دل كندی از این روی ز ایران غریبه

زندان بزرگ وطن بر من و ما لیك                
زندان وطن را چه، به زندان غریبه؟

با اینكه نخوریم كفی آب خوش اینجا
ما بیم گریزان زلب نان غریبه

سیلی خورد این گوش گر از هموطن خود                   
به زانكه شود گوش به فرمان غریبه

آهی كه برآید شبی از سینه مظلوم              
آوای شكستنی زبنیان غریبه

استاده چو كوهیم در این خطه «امید»
تا صبح فروپاشی سامان غریبه

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر