شعر و ادبیات: شعری زیبا از فردوسی در مورد منبر و آخوند

Translate

شعری زیبا از فردوسی در مورد منبر و آخوند



چو  با  تخت  منبر  برابر  شود
همه نام "بوبکر"  و  "عمٌر"   شود

تبه  گردد  اين  رنجهای  دراز
شود    ناسزا   شاه  گردن   فراز

نه تخت و نه ديهيم بينی نه شهر
ز اختر  همه  تازيان  راست  بهر

برنجد یکی  دیگری  برخورد
به داد و  به  بخشش  کسی  ننگرد

ز پیمان بگردند و  از  راستی
گرامی   شود   کژی    و   کاستی

پیاده     شود  مردم  جنگجوی
سوار آنکه  لاف  آرد  و  گفتگوی

رباید همی این از آن آن  ازین
ز  نفرین     ندانند     باز    آفرین

نهانی   بتر   زآشکارا     شود
دل  شاهشان    سنگ  خارا  شود

بداندیش گردد  پدر   بر    پسر
پسر بر  پدر    همچنین   چاره گر

شود بنده ی   بی هنر   شهریار
نژاد    و   بزرگی   نیاید   به کار

به گیتی   نماند  کسی  را  وفا
روان  و   زبانها   شود   پر   جفا

ازایران واز ترک و از تازیان
نژادی    پدید    آید    اندر   میان

نه دهقان نه ترک و نه تازی بود
سخن ها  به  کردار    بازی   بود

همه  گنجها  زیر    دامن   نهند
بمیرند و کوشش  به  دشمن  دهند

چنان فاش گردد غم ورنج و شور
که رامش   به  هنگام  بهرام  گور

نه جشن ونه رامش نه کوشش نه کام
همه  چاره  و  تنبل   و ساز دام

زيان کسان از پی سود  خويش
بجويند  و دين   اندر  آرند   پيش

و اما عرب:

عرب هرکه باشد به من دشمن است
بداندیش و بدخوی و اهریمن است

0 دیدگاه ::

ارسال یک نظر